De wekker gaat om 5:00. Door mijn oordoppen heen hoor ik in de verte de oproep tot het ochtend gebed. Thailand is overwegend boedistisch (95% van de bevolking) maar hier in het zuiden is het grotendeels islamitisch. Normaal gesproken hebben we een hekel aan (godsdienstige) herrie in de ochtend maar deze reis kan het best nog van pas komen om op tijd op te staan om de hitte op de fiets zoveel mogelijk te vermijden. Vandaag gaan we naar Koh Lipe, zo’n eiland met palmbomen en witte stranden, je kent ze wel. De enige boot waar we onze fietsen op kunnen meenemen vertrekt om 11:30 en we hebben een rit van 72km voor de boeg. On’s guesthouse (geen spelfout) serveert pas om 8:00 ontbijt dus we hebben gisteren wat zoete koekjes en appelflappen (hebben we die ook gelijk voor dit jaar gegeten) bij een supermarkt gekocht want we willen om 6:00 vertrekken. Onze route gaat daar waar mogelijk over kleinere en rustige wegen, ook al betekend dat dat we iets meer km’s moeten maken. Zo vroeg in de ochtend is het nog relatief koel, zo’n 23 graden, en het is heerlijk fietsen. Het is hier in het zuiden trouwens wel een flink stuk vochtiger dan in Bangkok en naarmate het later wordt gaat de temperatuur richting de 40 graden en dat maakt het fietsen best zwaar. Onderweg rijden we door kleine dorpjes met typische Thaise boerderijtjes met koeien, ganzen, kippen en langs heel veel rubber plantages, waar de rubber ter plekke ‘ gemolken’ wordt. Ergens op een stukje over de ‘snelweg’ worden bij een soort checkpoint tot stoppen gemaand door een politie agent. Hij wijst naar zijn ogen en roept iets in het Thais. Ik heb mijn bril niet op maar wist niet dacht dat dat verplicht was. Ik kijk om naar Carla en zij draagt haar helm niet. Shit straks krijgen we een boete. Er is gelukkig niets aan de hand anders dat hij met ons op de foto wil en wil weten waar we vandaan komen en waar we naartoe gaan. Dit soort dingen maak je echt alleen op de fiets mee! DSC01349 DSC01356 Rond 11:00 rijden we de haven van Pak Bara binnen. Hier vertrekt de boot naar Koh Lipe. Alle bagage, inclusief onze fietsen, worden los op het bovendek gelegd. Hopelijk is de zee rustig vandaag. DSC01362 Na ongeveer 2 uur varen meren we aan bij een ponton voor de kust van Koh Lipe. Er is hier geen haven dus alles en iedereen moet worden overgeladen op kleinere longtail boten die je, net niet droog, op het strand afzetten. In de haven van Pak Bara moesten we 20 THB betalen om de pier op te mogen, terwijl we 600 THB voor een ticket hebben betaald, en hier moeten we nog pp 200 THB entree en conservation fee voor Koh Lipe en 50 THB voor de longtail boot betalen. Hopelijk gebruiken ze die entree fee wel om het eiland te conserveren. Ons hotel (Sita beach resort) valt een beetje tegen en heeft duidelijk betere tijden gekend en ook is de sfeer niet echt vriendelijk. En beetje jammer want het is zeker geen goedkoop verblijf. Ook Koh Lipe zelf heeft er vast ooit beter uitgezien. Het uitzicht op het overigens prachtige strand wordt vervuild door een stuk of honderd longtail en speedboten. Ja, hadden we maar een jaar of 10 eerder moeten zijn. Ik kan nu al schrijven hoe de komende dagen eruit gaan zien, zonnen, luieren, boekie lezen, massage, beetje zwemmen, ‘s avonds lekker eten aan een tafeltje op het strand en eindigen in een luie stoel met een cocktail of een biertje. Vervelend maar iemand moet het doen want we houden van de Thai en het toerisme is een belangrijke inkomstenbron voor Thailand.

Tot over een paar dagen als we echt weer wat beleefd hebben.

Waar zijn we nu

Sita Resort

Gereden route

Route berekenenOpen standalone kaart in volledige scherm modus
Satun-Pak Bara

kaart is aan het laden - een ogenblik geduld aub...

km | | /km | +m | download GPX bestand download GPX bestand
Satun-Pak Bara 6.751896, 99.923401 (Route)